(Ik schrijf maar gewoon ‘Lieve’. Dat is geloof ik ook het motto van dit project.) Wat een mooie brief heb je geschreven, Jozé! Ik weet niet of ik die kan evenaren.
Ik doe in ieder geval mijn best op dit fraaie papier dat mijn zoon 20 jaar bewaard heeft omdat het zo mooi is. Mijn oudste zoon was even over uit Barcelona en ruimde eindelijk zijn spullen op die in mijn berging staan. Ik mocht dit papier hebben. Met mijn vulpen, die zelfs al ouder is dan dit papier en die ik zo weinig gebruik dat ik hem elke keer moet vullen als ik hem wil gebruiken.
Ik moet mijn best doen om rustig te schrijven.
Ook ik heb vroeger veel brieven geschreven en ook wel gedichten. Ik houd nog steeds erg van poëzie en was heel blij met je gedicht van Babs Gons.
Leuke vraag: wat wil je over jezelf vertellen? Ik ben 67 jaar, moeder van drie kinderen en oma van een kleinkind. Ze wonen allemaal in diverse buitenlanden. Daarover later meer. Ik ben ook alleen, had tot 5 maanden geleden een vriend, maar dat is uitgegaan toen ik met pensioen ging, in juli dit jaar. (Ik zie dat de letters over de bladzijde dansen z.o.z.)
Toen ik 45 jaar was kwam er een eind aan mijn huwelijk van 23 jaar, met de vader van mijn kinderen.
en heb een goed leven, ook al ben ik alleen. Ik ben benieuwd hoe dat voor jou is, Jozé.
Jammer dat je zo’n saaie geschiedenisleraar had. Ik vond geschiedenis altijd interessant, omdat ik graag de achtergrond van alles wil weten. Toen ik het ging studeren, was het eerste wat ik leerde dat er niet één geschiedenis is, maar oneindig veel.
en sommige zijn betrouwbaarder dan andere. Ik ga toch weer te snel schrijven! Er waren klasgenoten die afknapten op het feit dat er niet één waarheid is, maar ik vond het een bevrijding.
Als journalist interviewde ik voornamelijk historici voor de NRC. Bijvoorbeeld een historicus van de geneeskunde of van sprookjes, of van de militaire geschiedenis. Op dit moment lees ik Neuswijzer, geuratlas van de Lage Landen, 2023, een boek over de geschiedenis van geuren en ruiken. Heel leuk en interessant. Ik ben me ook weer meer bewust van geuren. Wat is jouw lievelingsgeur?
Hoe lang mag een brief eigenlijk zijn? Ik heb nog wat meer ruimte nodig en ik denk dat jouw brief 4 vellen in mijn handschrift zijn. Dus ik ga nog even door, als je maar niet denkt dat je ook 4 kantjes moet schrijven. Ik vind het leuk om te schrijven, Jozé. Ze hebben een goede match gemaakt bij Schrijven naar de Toekomst.
Ik ga nu specifiek op jouw brief in. Ik woon sinds 2009 in Bolo. Ik denk dat jij dichter bij het Westerpark woont, ik woon dicht bij het Bos en Lommerplein en als ik naar het park ga is dat meestal het Erasmuspark of het Rembrandtpark. Ik ben van plan om weer te gaan hardlopen en ik denk dat ik dan wel weer in het Westerpark terechtkom.
Mijn appartement op de 3e verdieping is in 1942 gebouwd, heel fijn, lekker licht en geen bovenburen. Meer aan westkant van Bolo. Ik had in de badkamer ook een granitovloer, maar die heb ik laten verbouwen. Ik ben in 2019 van het gas af gegaan en heb nu infraroodpanelen, een elektrische doorstroomboiler een inductieplaat. In plaats van een gaskachel, huurgeiser en gasbranders. Ik ben heel tevreden hiermee. De verbouwing van de badkamer was heel ingrijpend, maar van het gas af was een fluitje van een cent.
Sinan Can ken ik niet, ik heb geen televisie, maar kijk wel naar NPO Start en daar kan ik hem vast wel eens opzoeken. Ik kijk ook wel eens naar Floortje Dessing.
Je mag me trouwens alles vragen. Als ik het er niet over wil hebben, negeer ik het gewoon. Ik heb een oude oranje multomap, die bol staat van alle gedichten die ik in de loop van mijn leven uit kranten heb uitgescheurd. Ik wil je er wel 50 sturen, maar dat kan niet.
Ik kies voor Marjolijn van Heemstra, stadsdichter van Amsterdam. Omdat het over geschiedenis gaat.
Zo verpletterend is het aantal dat je bijna vergeet
dat massa gevormd wordt door losse delen, elke rug
anders getekend, elke nek op eigen wijze strekkend
na een vastgeketend leven, de unieke beweging
van al die individuele armen, benen, kromgebogen
wervels, honderdduizend vingers, stuk voor stuk
stroef gemaakte dragers van een kracht die zoveel later
zoveel mensen samenbrengt op deze dag, ons herinnert
aan hoe iets volstrekt vanzelfsprekends – vrijheid van leven –
werd teruggegeven door wie zich meester waanden.
Ook zij zijn bevrijd; wie een ander ketent, ketent zichzelf,
elke zweepslag een kras op de eigen moraal. Vandaag
staat de geschiedenis voor even op een kier, licht van nu
op die eeuwenlange nacht. Ketens verbroken, verhalen
vastgeknoopt. Zon op de wonden, opdat wat ettert droogt.
Marjolijn van Heemstra, ‘Keti koti’
Dag Jozé, ik ga uitzoeken hoe ik deze brief naar jou toe krijg. Hoop dat je alles kunt lezen. Ben benieuwd naar je antwoord! Fijne week! (Ik moet deze vulpen schoonmaken, denk ik.)
Imerke
