Wat leuk om, net zoals vroeger, een brief te kunnen schrijven. In mijn tienerjaren deed ik dat veelvuldig. Dikke enveloppen met handgeschreven brieven. Sommige brieven heb ik nog en zijn zo’n 30 jaar oud.
Ik ben trouwens Jozé, 45 jaar, woon volgens mij nu 22 jaar in Bos en Lommer en ik woon alleen.
Daardoor woon ik nog steeds op dezelfde 48 vierkante meter uit het bouwjaar 1934 (net opgezocht) en geniet ik nu nog even van de laatste weken met een gaskachel. Want ook ik ga deels van het gas af. Het wordt een flinke klus om de vloer eruit te halen voor de aanleg van de cv-ketel. Daar kijk ik niet naar uit. Zeker niet nadat ik deze zomer al een helse verbouwing heb gehad toen de granieten badkamervloer eruit moest. Maar ik ben heel blij dat de verhuurder de optie voor verwarming heeft geboden. Natuurlijk heb ik van Schrijven naar de Toekomst al een beetje informatie gekregen. Normaal gesproken zou ik ‘u’ zeggen, maar omdat ik ‘Imerke’ doorkreeg, ben ik zo vrij om te tutoyeren. Ik switch net zo lief naar de u-vorm als je dat liever hebt. Geen probleem.
Zo las ik ook dat je o.a. van de natuur houdt en specifiek van bomen. Gisterenavond fietste ik nog even naar de Houthavens om aan het water te zitten. Toen ik door het Westerpark fietste, zag ik dat Buurtlicht weer de bomen had versierd met lichtjes, projecties, verhalen en gedichten. O.a. de boom die dwars over het pad ligt bij de tennisbaan had een mooi gedicht op muziek en dat gedicht ging over ‘de dwarsligger’. De kunstenaar sprak ik kort. Hij hield ook erg van bomen en had zodoende deze dwarsliggende boom uitgekozen voor zijn kunstinstallatie.
Dit was al de derde of vierde keer trouwens dat ik een avond van Buurtlicht meemaakte. En gisteren heb ik mij maar eens aangemeld als vrijwilliger voor volgend jaar.
Dat doe ik wel eens ter ontspanning. Ik heb namelijk bewust geen tv meer sinds een paar jaar.
Ik las ook dat je geschiedenis hebt gestudeerd en als journalist werkte. Over welke onderwerpen schreef je? Was dat in Nederland of ook in het buitenland? Wie is volgens jou een goede journalist? Als ik die vraag zelf beantwoord, dan denk ik meteen aan Sinan Can. Ik vind hem integer. Op een gegeven moment zeiden drie mensen dat ik zijn programma’s eens moest kijken.
Toen ben ik maar eens gaan kijken wie hij is en sindsdien kijk ik via de laptop veel van zijn documentaires en afleveringen. Af en toe kijk ik ook Floortje Dessing. Ik denk dat ze mij beiden een inkijk geven in andere werelden. Ver weg, onbereikbare plekken of besloten werelden.
Maar misschien is de vraag ‘Wat wil je over jezelf vertellen?’, de beste vraag die ik je nu kan stellen.
Zelf had ik als kind moeite met de eenzijdige wijze waarop informatie werd aangeboden en dus kreeg ik vrij weinig mee van sommige vakken. De lesstof moet beklijven, maar dat deed het niet. Dat gold ook voor het vak geschiedenis. Toen mijn moeder in die tijd een relatie kreeg met een geschiedenisleraar vond ik dat best wel even een ‘dingetje’. Een vakidioot tot op de dag van vandaag, maar ze zijn nog steeds getrouwd.
Van de week las ik een pakkend gedicht van Babs Gons waarin ook veel historie is verwerkt. Dit is het gedicht. Een mooie afsluiter voor deze eerste brief. Ik ben benieuwd wat je ervan vindt.
Aangezien de openingstijden van het koffiehuis, waar de brievenbus staat, niet overeenkomen met mijn werktijden en ik anders pas vrijdag deze brief kan afgeven, stuur ik deze brief per mail. Wie weet lukt het een volgende keer om wél de brief af te leveren. Dat is wel het streven.
Tot schrijfs en heb een fijne week! Liefs Jozé
Als je niet gaat stemmen
Zeg het dan zo zachtjes
Dat Nelson Mandela het niet kan horen
Laat hem met eeuwige rust
Als je niet gaat stemmen
Wees dan alsjeblieft zo discreet
Dat onze voorouders
Zich niet roeren in hun graf
Als je niet gaat stemmen
Laat het 1919 niet horen
Laat Suze Groeneweg het niet horen
Laat Aletta Jacobs met rust
Laat het bloeden op de stenen
In de straten van
Selma en Montgomery
Het niet horen
Laat het zand van Transvaal met rust
Martin Luther King, hij mag het niet weten
Sojourner Truth mag het niet horen
En onder geen beding
Laat de mannen achter de tralies
Van de statistieken het horen
Daar waar de stembiljetten niet worden bezorgd
Mogen ze er niets van weten
Daar waar ze de stemlokalen nooit zullen bereiken
Door de kogels en de bommen
De afstand en de armoe
De dictator en het geloof
De kleur en de klasse
Laat ze het niet horen
Ssshhhtttt
Babs Gons, 2018
