Wat een verhaal over die geslaagde date! Zo leuk! Ik hoop dat jullie het nog steeds leuk hebben met elkaar. Zo vaak komen dit soort ontmoetingen niet voor, toch? Ben benieuwd of jullie nog andere leuke activiteiten hebben ondernomen. Als hij in een rolstoel zit, ga ik ervanuit dat hij niet op visite bij je kan komen. Hopelijk is het gezellig in zijn huis 🙂
Ik hoop trouwens niet dat mijn tips overkwamen alsof ik het idee heb dat je die nodig had. Het was meer vanuit mijn eigen ervaring dat ik weet dat dit plekken zijn die ik laagdrempelig vind om alleen naar toe te gaan en met leuke buren die zich bezighouden met de natuur.
Ga je 8 juni naar de boekhandel om voor te lezen? Ik kom. Lijkt mij leuk om aan deel te nemen. Hoewel het wel een drukke tijd is. Tot aan half juli is het op school druk met assessments, tentamens en afstudeergesprekken. Daarvoor lees ik documenten van algauw 120 blz. per student. Ik merk dat ik mijzelf ertoe moet zetten. En bij het lezen van het eerste document waar ik 4 uur over deed! , schoot het alweer bijna in m’n rug. Een teken aan de wand.
Ik heb ondanks 30 miljoen tekort aan de HvA, alsnog een contract voor onbepaalde tijd gekregen. Ik ben er dubbel over. Ik zie hoe ik een groot deel van de taken kan missen als kiespijn. Ik wil mijn steeds terugkerende rugklachten serieus nemen.
De creativiteit neemt toe. Er is meer energie om nieuwe dingen te doen. Dus tja, voor nu is het even wat het is.
Trouwens, terwijl ik deze brief schrijf, zit ik met een kop koffie en koekjes aan tafel. Het uitkijken op de monumentale bomen doen mij altijd goed. Vroeger zag ik ze niet. Vandaag de dag snap ik niet hoe ik ze niet kon zien! In de lente, met dat frisse groen, lijkt het net alsof ik in de jungle woon af en toe. Alleen maar bomen. En ik vraag mij af wat ze allemaal hebben gezien.
Vandaag heeft de gemeente allemaal krijtstrepen en meetlinten om alle bomen getrokken. Waarvoor zou het zijn? Ik vermoed dat ze kijken hoeveel ruimte de bomen innemen? Of nodig hebben? Ze staan pal aan de stoeprand. Ik ga ervanuit dat het niet iets is om me zorgen over te maken. Maar helemaal gerust ben ik niet. Maar ik kan er niet zo gauw achter komen wie je kunt bellen of mailen voor meer informatie. Voor nu laat ik het maar even los. En geniet ik van al dat groen. Wat zou het fijn zijn als de Bos en Lommerweg niet zo druk en lawaaierig zou zijn. Ik zet het raam vaak wagenwijd open als ik aan tafel zit te werken. Maar het werken geeft bijna een stuk stressgeluid waar je niet op zit te wachten, het kan zo indringend zijn.
Ik ben benieuwd hoe dat voor jou is. Ik kreeg de indruk dat je wel snel last van overprikkeling hebt. Hoor je de Bos en Lommerweg erg of valt dat mee? Je schreef al iets van je buren laatst. Wat voor “types” wonen er bij jou? Ik woon al ‘op de trap’ jarenlang met op ‘huis’ een stel en op eenhoog een oude dame. We hebben altijd, bijna altijd, goed contact gehad zoals dat wenselijk is met de buren. Maar niet koffiedrinken of zo. Alleen met de buurvrouw van eenhoog af en toe. Op de 2de verdieping hebben meerdere huishoudens gewoond. O.a. een Russisch stel. We hebben via Instagram af en toe contact. En laatst zijn we spontaan een ijsje gaan eten + drankje gaan doen in Westerpark. Nu wonen er weer expats, maar uit Frankrijk. Ik zie ze zelden, maar ze zijn wel vriendelijk. Dus ik besef dat ik al die jaren mazzel heb.
Deze zomer wil ik m’n huis een beetje opknappen en herstellen. De vloer ligt er nog steeds niet in. En ik wil een likje verf hier en daar. En hopelijk vind ik een bankje. Eén die lekker uit én van de trap kan. Want dat is altijd een uitdaging. Past het of past het niet? 🙂
Ik weet dat je deze zomer thuisblijft. Is dat nog zo? Of heb je plannen met je kersverse liefde? Ik vind A’dam in de zomer altijd leuk. Zeker met het IJ in de buurt.
Onbetaalbaar!
Ik ga nog even in mijn dagboek schrijven. Normaal doe ik dat in de ochtend. Maar die liep anders. Zo was ik 4.44 uur op. Wonderlijk wat er gebeurt zodra je meer gaat luisteren en leven naar/volgens de natuur.
Ik zou willen dat ik dit eerder had ervaren in het leven. Maar goed. Keerzijde van zo vroeg opstaan, is dat ik wat moe begin te worden nu. Eigenlijk niet maar, wacht ik zie dat het al half 11 is! Waar blijft de tijd?!
Goed, ik ga afsluiten. Ben benieuwd naar je avonturen. En ik ben ook benieuwd of je 8 juni ook komt voorlezen. Ik besef ineens dat dat alleen kan uit de brieven die ik per mail schreef. Of een foto van heb gemaakt. Weet in ieder geval dat ik niet van plan ben om privé-informatie van jou voor te lezen.
Maar misschien overbodig te zeggen.
Ik ga deze brief z.s.m. bij je in de brievenbus doen.
Heb een fijn weekend/week.
Tot schrijfs! + Liefs
Jozé
Nog even een aanvulling, want ik heb de brief nog niet in je brievenbus gestopt. Ben je nog naar 24/7 West of zoiets geweest? Ik was zelf in een schrijfmodus die ik elke dag wel zou willen ervaren. Dus ik heb er weinig van meegekregen. Pas op het eind van de dag heb ik een klein stukje muziek meegepakt op Het Stenen Hoofd. Ruigoord streek er even neer.
stonden twee mensen naakt als een soort Adam en Eva om een snelle duik te nemen in het IJ terwijl er net een cruiseschip langs kwam. En toen was er kitchari, een Aryuvedisch gerecht, dat we samen aten. En zo was het weer opgeruimd en waren we weg.
Het was ontzettend gezellig. Eigenlijk was ik daar niet voor Ruigoordtaferelen, maar om een eigen kleinschalig event te bespreken. Dat idee is spontaan ontstaan en werk ik nu uit. Ik vind het spannend. Geen ervaring. Geen netwerk. Geen budget.
Geen idee of het gaat lukken. Of beter gezegd: wat wil ontstaan. Denken dat je van alles in de hand hebt, is een illusie. Er is zoveel “mislukt” in mijn leven dat ik niet eens meer bang ben deze uitdaging of avontuur aan te gaan. Als het niets wordt, heb ik nu al de voorpret ervan gehad 🙂
Ik ga nog een kop koffie maken.
En ik wens je een fijne zondag.
Liefs,
Jozé
