Hier is dan eindelijk mijn brief aan jou. Ik vind onze lage frequentie eigenlijk wel goed passen. Nu heb ik best wel vaak aan jouw laatste brief gedacht en bedacht wat ik je wilde schrijven. Maar daar heb jij natuurlijk niets van gemerkt. Jij merkt alleen dat het nu heel lang duurde voordat ik terug schreef. Time flies when you’re having fun!
Ik hoop dat je deze brief ontvangt in goeden doen. Ik ben zelf weer veel aan het spelen. Eindelijk weer wat optredens en leuke nieuwe dingen. Dat doet me goed maar ik moet wel opeens een heleboel nieuw repertoire leren kennen.
Geweldig als je echt in een boek kunt verdwijnen.
Verder vroeg je naar wat ik lees. Ik heb meestal een paar boeken tegelijk die ik in verschillend tempo lees. De pageturner nu is Number 9 dream van David Mitchell. Deze heb ik denk ik 15 jaar geleden gekocht en na een hoofdstuk of twee nooit meer verder gelezen. Ik snap echt niet waarom: het is enorm origineel, prachtig geschreven, leest als een trein en ik wil telkens nog even op de volgende bladzijde kijken voordat ik stop. Ik zoek vooral afleiding in een boek. Of zelfs escapisme. Geweldig als je echt in een boek kunt verdwijnen. Maar mooie zinnen kunnen me ook nogal vastgrijpen. In de trein lees ik om die reden ook altijd.
Ik heb wel een zwak voor dit soort kneuterige, kleinschalige initiatieven.
Zaterdag was er een verregend buurtfeest met een vrijmarkt en wat lokale initiatieven. Wel schattig. We hebben een broedplaats met ateliers en repetitieruimtes in de buurt. Daar zit tegenwoordig ook een minibioscoop. Heel hipster voor Nieuw West, met lokale hipsterbiertjes en een opvallend goed jazzbandje. Toen ik met de drummer aan de praat raakte, vertelde hij dat hij er ook zijn repetitieruimte heeft en zo was gevraagd om daar te spelen (voor veel te weinig geld maar: ‘Ach, de spullen staan toch om de hoek en we hadden niks anders te doen vandaag’). Ik heb wel een zwak voor dit soort kneuterige, kleinschalige initiatieven. En het geeft toch een inkijkje in wat er allemaal in de buurt is en gebeurt. Straks met K-dag en Bevrijdingsdag zal er ook wel weer een marktje zijn. Beter dan Koningsdag in de binnenstad. Daar ben ik wel echt klaar mee; dronken meutes, commerciële troep, afval en pis.
Misschien moeten we het gewoon ‘guerillastijl’ stiekem doen.
Ons andere burenplan om de plantsoentjes onder handen te nemen, staat even stil. Ik probeerde uit te zoeken bij de gemeente hoe dat gaat of geregeld is, maar naast een hele mooie groennota komt het er in de praktijk op neer dat er een heleboel regels zijn voor wat er allemaal niet mag en waar je allemaal aan moet voldoen. Daar knap ik echt op af. Misschien moeten we het gewoon ‘guerillastijl’ stiekem doen.
De schermtijdlimiet was geen pilot maar het is wel een plan dat discipline en doorzettingsvermogen vergt. Net als sporten denk ik. Je wil het wel maar je doet het niet. In je laatste brief schreef je over carnaval. Nu kun je het volgende feestje in. Ik wens je een mooie Koningsnacht en -dag toe met veel plezier en vertier.
Hartelijke groet,
Erik
