Een snelle reactie (alvast), tussen ontbijt en kind naar school brengen in.
Wat een frappante overeenkomsten weer. Nee, dat van die 14 wist ik niet (gaat dat om het optellen van het getal van de toon?). Ik ben geboren in het Witte Wereldoverbruggerspad, toon 6, Blauwe Aap. Mijn oudste trouwens ook Witte Tovenaar levenspad.
Ik ben het met je eens dat niet alle zorgmedewerkers geschikt zijn voor hun werk. En het heeft niet met opleiding te maken, maar met 'het in je vingers en vooral in je hart' hebben, zeker weten. Het is ook niet zo dat iedereen het maar kan, als je maar een beetje lief bent o.i.d. Dat ergert me wel eens. Dan heb ik de indruk dat in de samenleving wordt gedacht dat je 'zomaar' in de zorg kunt gaan werken, alsof het niet ook vakmanschap vereist. Juist! Vakmanschap van het hart, van jezelf als eigen instrument kennen. De vakken Empathie en Compassie, maar ook Zelfzorg, zouden allemaal moeten worden gegeven aan studenten. Wat ik ook zo ergerlijk vind, als je zegt dat je in de zorg werkt, dat mensen zeggen 'Dat lijkt me zo'n dankbaar werk'. Vroeger was ik actief als blogger op de website van de Klik (vakblad voor de verstandelijk gehandicaptenzorg) en mijn blog heette (sarcastisch bedoeld) 'Dankbaar werk'. Natuurlijk snap ik heus wat mensen bedoelen en je werk kan je inderdaad de voldoening geven die dankbaar stemt en nederig ook, maar tegelijk is het in de praktijk ook, althans dat was het in mijn geval: opengekrabd worden, geslagen worden, aan je haren getrokken worden, geschopt worden, stoelen die naar je toe worden gegooid, open wonden waar mensen in peuren, poep, pies, snot, etc.
.... een soort Johnny-de-Mol-show ...
Mensen schijnen te denken dat werken in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking alleen een soort Johnny-de-Mol-show is, waar iedereen vertederd en gelukkig en dankbaar samen met de gehandicapte medemens is. Ik haat dat. Ik haat het sowieso wanneer mensen 'zonder beperking' (hoewel die in werkelijkheid natuurlijk niet bestaan) de show stelen door zo empathisch met gehandicapten om te gaan. Wat een stomme ongelijkwaardigheid vind ik dat. Maar goed..., ik doe mijn best milder te zijn daarin..., want ze bedoelen het niet slecht. Daardoor heb ik lang ook moeite gehad met goede doelen die geld gaan inzamelen of klussen gaan klaren voor gehandicapten. Ik vind dat juist de ongelijkwaardige positie van mensen met een beperking benadrukken. Altijd in de positie van afhankelijk of hulpbehoevend worden gezet. Terwijl het de maatschappij zou sieren wanneer ze zou leren inzien dat, mensen met een beperking gewoon werkelijk iets heel waardevols te bieden hebben, wat 'de normalen' als geschenken kunnen ontvangen.
Mijn stokpaardje hoor.
Ik heb gisteren mijn eerste AstraZenica vaccinatie gehad.
Wat naar dat mensen je mijden, omdat ze denken dat je nog besmettelijk bent. Idiote situatie. Wat dat betreft zie je zo veel uitersten nu, vind ik. Ik heb gisteren mijn eerste AstraZenica vaccinatie gehad. De enige reden dat ik het doe is voor mijn werk. Om kwetsbare mensen te beschermen, of op z'n minst de zorg bij hen weg te nemen, dat ik ze mogelijk kan besmetten.
Nu.., ik moet verder 'moederen'..., later wellicht meer..., of van jouw kant, dat kan ook natuurlijk.
Ik wens je een fijne dag!
Liefs,
Nicole.
