Omdat wij met en voor elkaar gaan schrijven eerst maar eens even een korte introductie van mijzelf.
Wie ben ik?
Mijn naam is Jan. Ik ben 68 jaar en woon sinds 1989 in Gasselte, een mooi dorpje in Drenthe. Getrouwd, twee kinderen, een zoon die in Uruguay woont en een dochter die op een tweemaster woont waarmee ze met haar partner de wereld gaat rondzeilen.
Zelf ben ik nu ruim twee jaar met pensioen als predikant van de Protestantse Gemeente van Gasselte. Het ging hier om een vijftig procent baan. Daarnaast heb ik eerst een promotieonderzoek gedaan naar manieren waarop dominees de bijbel interpreteren als ze daarover moeten preken. In 1997 ben ik gepromoveerd op het proefschrift dat ik Tussen schrift en preek heb genoemd. Ik heb daarna een paar jaar als universitair docent gewerkt, maar moest het veld ruimen toen het allemaal wat minder werd in de kerk. Gelukkig kreeg ik werk als godsdienstdocent in het middelbaar onderwijs en dat heb ik veertien jaar met heel veel plezier gedaan. Daarnaast ben ik in 2009 een eigen bedrijf(je) begonnen om leergangen in de retorica te verzorgen. Dit doe ik nog steeds en ik hoop het ook nog heel lang te kunnen blijven doen, want hier ligt echt mijn hart.
Verder heb ik in mijn leven veel gereisd, gezeild, paardgereden, geknutseld, boswandelingen gemaakt, enz. Vooral het laatste doe ik nog dagelijks met onze hond, de rest is nu duidelijk op een lager pitje terecht gekomen.
In de kerk vond men mij te kritisch en in de wetenschap te gelovig
Wat is mijn achtergrond?
Ik ben geboren en getogen op de Noord-Veluwse bible belt in een rechts orthodox milieu. Daar is mijn interesse voor de filosofie ontstaan. Er waren daar zeven verschillende protestantse kerken (van heel ‘zwaar’ tot heel ‘licht’) die allemaal de waarheid in pacht meenden te hebben. Zo kwam bij mij al heel snel de vraag naar boven: wat is waarheid eigenlijk? En die vraag heeft me bij al m’n reizen – gewerkt als bell boy op een cruiseschip (New York - Caribbean) en als vrijwilliger in Ivoorkust West-Afrika -, in m’n studies (marketing, theologie, filosofie) vergezeld en houdt me nog steeds bezig. Zo geloof ik ook dat we op dit moment midden in een verandering van tijdperk zitten waar deze vraag op geheel nieuwe manieren gaat worden gesteld en beantwoord.
Ben ik dan nog gelovig? Jazeker, ik geloof in ‘de liefde van God’ die sterker is dan alle tegenkrachten bij elkaar. Maar in de kerk vond men mij te kritisch en in de wetenschap te gelovig. Ik ben en blijf nog steeds op zoek naar een goede tussenweg.
Waarover wil ik schrijven?
Die tussenweg boeit me en zal ook wel ter sprake komen in onze briefwisseling. Verder ben ik benieuwd naar hoe de positieve, vaak subtiele energie van mijn geloof zijn weg vindt in deze coronatijd en blijvend verschil kan gaan maken op onze planeet.
In deze coronatijd is het sowieso mijn uitdaging om mijn dagen op een positieve manier te vullen
De tegenkrachten zijn groot op het moment. Dictaturen liggen op de loer, een enorme economische recessie lijkt een feit. Maar ook komen nieuwe, meer holistische manieren van denken ons tegemoet vanuit de kwantumfysica, waarin het mysterie wetenschappelijk wordt geaccepteerd. Zal het experiment aarde lukken? Zal het persoonlijke leven van ieder individueel mens geheeld kunnen worden en met nieuwe, blijmakende betekenis gevuld? Zal er een nieuwe gemeenschapszin ontstaan waarin het voor jou en mij goed toeven is?
Wat verwacht ik van de briefwisseling?
Sowieso is mijn uitdaging in deze coronatijd om mijn dagen op een positieve manier te vullen. Ik schrijf graag - niet alleen preken - en probeer altijd de actualiteit op een positieve manier te duiden.
Op de site van BuurtBuik heb ik gezien dat jij, Annabel, ook op zoek bent naar die positieve energie en het lijkt me fijn om in onze briefwisseling onze zoektochten met elkaar te delen. Ik hoop dat we elkaar echt kunnen bevragen en onze creatieve verbeelding daarbij de vrije loop kunnen laten. Brieven zijn persoonlijk en toch op afstand, spontaan en toch doordacht, proza en poëzie tegelijk waaruit nieuwe bewustzijnslagen naar boven kunnen komen en waarmee we de werkelijkheid misschien wel weer op een nieuwe manier gaan bekijken en beleven. Nou ja, de worsteling dus tussen afstand en nabijheid.
Kortom, ik ben benieuwd en heb er zin in.
Met een warme groet,
Jan
