Antwoorden op je laatste brief van 26 oktober. Mijn breiwerk schiet gelukkig op en de nieuwe wereldburger, 'Beer Valentijn' geheten, heeft het vestje aan en de broek is per post verstuurd. Over de toekomst schrijven vind ik inderdaad heel lastig, wat kun je nog verwachten. Van die coronagekte probeer ik me niet zoveel aan te trekken, misschien heb ik dat al eerder geschreven. Ik was vanmiddag ook gewoon bij de kapper, die z’n mondkapje op een rare manier op z’n snufferd had, zodat het geen enkel nut had.
In bed lig ik ook vaak te luisteren naar de radio, ik denk dan: ik slaap nu niet, waarom zou ik me vervelen, laat ik liever naar iets interessants of iets leuks luisteren. Soms ben ik dan wel klaarwakker. Nooit meer Slapen denk ik dan, die Pieter van de Wielen vind ik een heel goede interviewer, evenals mijn favoriet Coen Verbraak. Zo is er altijd wel iets wat boeiend is.
Opvallend is dat jij dezelfde programma's kijkt als ik
In een van mijn radioprogramma’s kwam ik het boek tegen: De eeuw van mijn dochters, geschreven door hun vader Art Rooijakkers, met een voorwoord van Geert Mak, wat natuurlijk ook geen toeval is. Die dochters van hem zijn nu drie jaar en hij kijkt echt naar de toekomst. Moeten mijn dochters straks nog werken? Hoe zoeken ze ontspanning? Hoe vinden mijn dochters een partner; zijn de geijkte levensvormen veranderd? Soms ben je een tijd alleen dan misschien een poos samen met iemand. En dat gedoe met die reformatorische scholen waar het christelijk geloof de boventoon voert, uit een boek van heel lang geleden, daar heb ik wel moeite mee. Net als de islam die van alles oplegt, ook van eeuwen geleden! Opvallend is dat jij naar dezelfde programma’s kijkt als ik, wel heel leuk!
Marilien heb ik nog niet gesproken, hoe dat nou moet met die brieven van ons, af en toe voel ik me een geweldige digibeet. Ook nog bedankt voor het mooie kaartje met fruitschalen en een bloem, door je vrouw gemaakt, heel mooi!
ik stop ermee, ga nog net voor vijf uur deze brief posten, gelukkig is er een brievenbus vlakbij, want die halen ze overal maar weg. Hartelijke groet en tot de volgende schrijfsels,
Elly
