Wat leuk om met jou te schrijven. Het is wel spannend want we kennen elkaar niet eens.
Ik vond het leuk om mee te doen aan het project, want het leek me wel spannend om brieven te ontvangen van iemand die ik niet ken.
De buurt is nu wel aan het veranderen naar iets moois.
Ik woon zelf niet in de Kolenkit maar wel in de buurt. Ik ken de buurt wel en heb daar ook vrienden wonen. De buurt is nu wel aan het veranderen naar iets moois. De gebouwen worden gesloopt en er worden zelfs nieuwe flats/huizen gebouwd. Het wordt wel steeds mooier, vind je niet?
Vroeger woonde ik in Bos en Lommer aan de Haarlemmerweg. Ik was vaak in Bos en Lommer, want ik werkte daar bij een supermarkt. Vroeger zag het echt anders uit. Er waren niet zo veel van die hoge gebouwen, zelfs die gebouwen op de brug waren er niet. De markt was eigenlijk onder in plaats van boven. Nu ziet het er heel anders uit. Ik heb daar best veel mooie herinneringen.
Ik hoop dat de Kolenkit een mooie buurt wordt met mooie mensen.
We leven in een hele aparte tijd.
Voor de rest verlang ik op dit moment graag naar de lente. Ik ben de winter een beetje zat. Het was best een lange winter omdat we te lang binnen zaten en alles dicht was. We leven in een hele aparte tijd. De tijd waarin je elkaar geen hand mag geven, niet zoenen of knuffelen....zelfs van je dierbaren moet je afstand nemen, best heftig. Ik geloof dat ik mijn moeder sinds vorige jaar maart 2020 niet meer heb gezoend of geknuffeld. Tuurlijk maak je je druk om hun gezondheid, maar ik vind dat ouderen ook steeds eenzamer worden zonder de liefde. Dat is voor hun ook belangrijk! De aanraking, het gevoel dat ze er niet alleen voor staan. Het is vreselijk.
Ik hoop dat we snel terug kunnen gaan naar ons oude normaal. Want het nieuwe normaal zullen de mensen moeilijk accepteren. Want zo zijn wij niet gemaakt als mens om afstand te houden van elkaar.
Dit is mijn eerste brief. Met spanning wacht ik op jouw brief.
Groeten,
Hanna
