Geen idee hoe ik moet beginnen nu ik er echt voor ga zitten. Voor mijn werk typ ik de hele dag mailtjes, ook aan mensen die ik nog niet ken. Maar dan heb ik altijd een vraag. Of ik heb iets nodig. Of ik moet hun iets vertellen. Maar nu moet er opeens helemaal niks, behalve me voorstellen misschien.
Ik ben 28 en ik woon nu zo’n zeven jaar in Bos en Lommer. Ik ben als student naar Amsterdam gekomen en niet meer weggegaan. In die tijd ben ik geloof ik tien keer verhuisd, maar nu woon ik al bijna drie jaar in een heel fijn huis en hoef ik voorlopig niet weg. Dat is een fijne gedachte. Als mijn woonsituatie onzeker is, word ik heel onrustig. Dat vind ik niet zo cool van mezelf. Ik zou graag willen dat ik heel relaxed en go with the flow kon zijn daarin, maar dat is helaas niet het geval. Dat heeft, zeker in de eerste jaren waarin ik telkens kortetermijncontracten had, wel wat energie gekost. Des te fijner is de wetenschap nu dat ik hier even rustig kan blijven zitten. Hoe kijk jij daarnaar? En heb je een eigen huis of huur je?
Als ik in mijn pyjama naar de supermarkt zou gaan, vraag ik me af of er überhaupt iemand zou opkijken.
Ondanks de moeilijkheden op de woningmarkt, heb ik het goed naar mijn zin hier in Amsterdam. Ik kwam hier voor de studie, maar blijf voor de vrijheid en de mogelijkheden die ik er voel. Er zijn hier zo veel verschillende mensen, dat je altijd wel op kunt gaan in de massa. Als ik in mijn pyjama naar de supermarkt zou gaan, vraag ik me af of er überhaupt iemand zou opkijken. Tegelijkertijd kun je daar ook in een galajurk heen en dan komen die medewerkers zonder met hun ogen te knipperen gewoon drie van je artikelen scannen. Ik las dat jij in ’98 naar Amsterdam bent gekomen. Waar kwam je toen vandaan? En wat was je reden om te verhuizen?
Ik lees dat je gitaar speelt.
Wat ik ook lekker vind aan Amsterdam is dat je hier impulsief door je dag kunt gaan. Als je zin hebt om naar een film te gaan kun je een half uur later ergens in een zaal zitten. Als je naar een voorstelling wil, speelt er altijd wel iets leuks. Dat vind ik super. Ik kan echt toeleven naar een leuke activiteit of naar een etentje in een restaurant waar ik al lang heen wil. Hoe breng jij het liefste je vrije tijd door? Ik lees dat je gitaar speelt. Doe je dat al lang? En vind je het leuker om zelf te spelen of om een optreden mee te maken als publiek?
Ik ga deze brief maar eens afronden want ik kan wel bezig blijven. Sorry voor alle vragen, voel je niet verplicht om overal antwoord op te geven hoor! Het moet ook weer geen geschreven Zomergasten worden natuurlijk.
Ik kijk uit naar je brief!
Groetjes,
Anne
