Wat leuk om met jou brieven te gaan schrijven! Interessante achtergrond en wending aan je leven, zo lijkt het, van consultant naar grafisch ontwerper naar solo-artiest.
Het voelt nu met zo’n eerste brief ook nog wel heel droog. Ik vind het mooie van nieuwe mensen ontmoeten dat ik in ontmoetingen vaak ook weer nieuwe kanten van mijzelf ‘ontmoet’. Door een andere kijk, een andere gevoelsbeleving, andere ervaringen, zie ik ook weer meer van mijzelf, hoe ik naar dingen kijk, voel, beleef. En een ontmoeting voegt natuurlijk bijna altijd wat toe: ’oh, zo kan het ook’. Maar nu is het nog even afwachten waar de klik gaat ontstaan ;-).
Ik ben dus super benieuwd naar jouw waarnemingen, ervaringen en gedachten.
Ik ben heel dankbaar dat ik juist ‘door corona’ ook weer nieuwe mensen ontmoet. Jou via het brievenproject, mensen over de hele wereld via GAIA (zal ik straks nog wel wat over vertellen), een vriendin waar ik af en toe bij kon komen thuiswerken en die ik nu help met het opzetten van een project samen met een groepje vrienden van haar, …
Ik hoop dat je een fijne vakantie hebt. Ik ben benieuwd wat je bent gaan doen, in Nederland of daar buiten. En hoe ziet een vakantie ‘tijdens corona’ er eigenlijk uit? Moest je dingen laten? En was je er hard aan toe na drukke maanden of neem je juist nu vakantie omdat er weinig werk is? Of een heel andere reden…
Ik besef nu ineens dat door het thuis zijn en alles wat dicht was, de weekenden voor mij al een beetje op vakantie leken: Wat meer niksen, wat meer klussen, wat meer samen zijn met het gezin. Dit in tegenstelling tot afspreken met vrienden, avonden weg naar theater, uit (eten), sporten.
Ik merk nu dan ook dat ik het op een bepaalde manier jammer vind dat we weer terug gaan naar de drukte, meer afspreken
Die vakantieweekenden en vakantieavonden vond ik best fijn. Ik merk nu dan ook dat ik het op een bepaalde manier jammer vind dat we weer terug gaan naar de drukte, meer afspreken. En gek genoeg heb ik ook gemengde gevoelens ten opzichte van het openen van de terrassen - terwijl ik er altijd graag gebruik van maak(te). Dat betekent dat we weer ‘meer gaan consumeren’, ‘voeden van het kapitalisme’ (zo, de toon is gezet ;-)). Wat denk je, zullen er in 2027 meer of minder restaurants zijn dan voor corona (of: zal de toename groter of kleiner zijn)?
Of komen er misschien mooie, hybride vormen van consumeren, zie Pieter Derks 😉 https://www.nporadio1.nl/de-nieuws-bv/onderwerpen/58564-2020-05-13-druktemaker-pieter-derks-de-willekeurige-lockdown
Ik hoop zelf wel dat ik wat meer rust kan blijven vasthouden, beter blijven voelen hoe ik me voel (moeheid wordt nu niet meer overschreven door ‘door-racen’, en ook blijheid komt meer naar buiten). Voelen heeft de laatste jaren, maar zeker ook door corona, een belangrijkere plek gekregen in mijn leven. Ik volg nu ook de GAIA journey, Global Activation of Intention and Action, een corona-gerelateerd initiatief van het Presencing Institute. Presencing Institute bouwt aan een wereldwijde community met als doel bewustwording en actie-onderzoek voor individuele en systemische vernieuwing. Een hele mond vol, maar de moeite waard om eens hun online aanbod te bekijken (veel Theory U). Er doen duizenden mensen wereldwijd mee aan de GAIA journey. Zou dit een teken kunnen zijn van een breder gedragen (verlangen naar) verandering – naar een duurzamere en eerlijkere wereld – die nu ook werkelijkheid gaat worden? (Waar de financiële crisis van 2008 ‘gefaald’ heeft?)
Woon je ook in Amsterdam trouwens? Ben super benieuwd of de doelstelling van het initiatief ‘ Amsterdam heeft een keuze’, om weer terug te gaan naar het toerisme niveau van 2014 in het jaar 2027 gehaald zal zijn… Wat denk jij?
Hoe gaat het met jou als muzikant? Is muziek de richting die je in wilt als solo-artiest, of wil je dan andere dingen doen dan muziek, ook gesproken woord? En dat je agenda leeg is, is dat – zoals ik mij nu voorstel - omdat je geen ontwerp opdrachten meer hebt, geen optredens etc? Zie je het als kans, dat je nu meer over het artiesten leven na kunt denken of voelt het gedwongen?
Ik kan me ook zo ergens voorstellen dat creëren gestimuleerd wordt door ‘ongestructureerdheid’ of misschien zelfs chaos
Voor mijn werk op het snijvlak van vrijheid van meningsuiting en kunst, heb ik juist nu weer nieuwe online initiatieven van makers gezien (muziek, animatie, film). Ik ben zo onder de indruk van de veerkracht van deze mensen. Ik kan me ook zo ergens voorstellen dat creëren gestimuleerd wordt door ‘ongestructureerdheid’ of misschien zelfs chaos. Waar onze negen tot vijf maatschappij dus – denk ik – niet erg bijdraagt aan creativiteit, maar wanneer we dat gedwongen meer los moeten laten (of wanneer dat niet bestaat in landen waar maatschappijen en economieën minder gestructureerd zijn), creativiteit veel meer bloeit. (misschien is van zeven tot zeven thuis zitten ook geen stimulans trouwens…zucht)
En ook de noodzaak van kunst – in welke vorm dan ook – is voor mij nu weer zo veel duidelijker. Na dagen thuis ben ik nieuwsgieriger geworden naar gekke mixjes van visual art met elektronische muziek, kijk ik af en toe even naar een Facebook live festival (terwijl ik eerder echt nooit op Facebook zat), ben ik m’n balletlessen online gaan volgen, en raak ik geëmotioneerd door een van de eerste collectieve online producties die ik tegen kom zoals die van het Rotterdams filharmonisch orkest (terwijl ik normaal niet of nauwelijks naar klassieke muziek luister). Maar ook door het zien van een buurman die op zijn balkon gitaar speelt voor een lege straat. In mijn ogen is alles wat nu gecreëerd wordt welkom, dus zo ook jouw werk!
Zo, dit is wel veel van waar ik de laatste tijd over na heb gedacht. Nog niet alles, maar dan hebben we nog wat ;-). Het heeft mij in elk geval nu eigenlijk al weer geholpen sommige dingen wat scherper te zien, leuk is dat.
Ik ben benieuwd naar een brief van jou.
Hartelijke groet!
Myriam
