Dankjewel voor je brief, ik vond het best spannend om de enveloppe te openen om een eerste kijkje in jouw leven te nemen. Allereerst wil ik je feliciteren met je zwangerschap, wat een vrolijk nieuws in deze tijd. Ik kan me heel goed voorstellen dat de manier waarop dit nieuws gebracht werd niet makkelijk was en de tijd waarin we leven maakte dat dit even heel snel schakelen was. Heel fijn om te horen dat het goed met je gaat.
Het was de eerste jaren best zwaar, maar nu romantiseren en bagatelliseren we dat allemaal lekker weg
Onze tweede kwam ook volstrekt onverwacht. We kwamen erachter toen onze dochter nog geen jaar oud was en wij net bezig waren met de aankoop van ons huis. Achteraf het beste wat ons heeft kunnen overkomen, gewoon meteen door en geen tijd om te wikken en te wegen over wat nou het beste zou zijn, qua timing.
Het was de eerste jaren best zwaar, maar nu romantiseren en bagatelliseren we dat allemaal lekker weg en kijken we terug op hele mooie jaren waar we het toch allemaal maar deden. Op een of andere manier kom je dan in een flow, waarin je het toch wel weer regelt.
De lockdown heeft de kids dichter bij elkaar gebracht, misschien wel iets te veel. Ze willen heel graag bij elkaar in de buurt zijn en bij ons. We zijn sinds de kerst nu heel erg aan het stimuleren dat de kinderen ook ergens anders gaan logeren en het liefst alleen. Inmiddels hebben we wat kleine stapjes in de goede richting gemaakt, maar ik voel nog wel angst bij ze. Corona heeft, in mijn ogen, de zelfstandigheid van de kinderen en hun ontwikkeling daarin zeker niet bevorderd.
De avondklok helpt daar ook helemaal niet bij, mijn zoon wil eigenlijk niet dat ik om acht uur 's avonds nog een klein rondje ga maken richting mijn 10.000 dagelijkse stappen. Hij is veel te bang dat ik te laat binnenkom en word opgepakt door de politie. Sinds vorig jaar maart was de avondwandeling een zeer gewaardeerde, dagelijkse routine geworden, net zoals het gezamenlijke wandelingetje na het afleveren van de kinderen op school in de ochtend.
Soms denk ik dat we onderschatten wat voor impact deze tijd heeft of gaat hebben op onze kinderen
Soms denk ik wel eens dat we onderschatten wat voor impact deze tijd heeft of gaat hebben op onze kinderen. Er is een angst bijgekomen die ervoor niet was. Gelukkig wordt deze ook wel weer gecompenseerd door een grotere weerbaarheid. Ach, ik kan ook niet in een glazen bol kijken, time will tell.
Graag wil ik even terugkomen op de goede voornemens. Een paar dagen na mijn brief heb ik besloten om me in te schrijven voor een behoorlijk zware fietstocht (Marmotte) in Frankrijk op 27 juni. Inmiddels voel ik me heel erg prettig met een stip op de horizon en een duidelijk doel. Om 5000 hoogtemeters en 170 kilometer te fietsen moet ik wel een beetje fitter en lichter zijn tegen die tijd. Ik heb de afgelopen weken best veel binnen en buiten gefietst om in vorm te komen. Ik houd er uiteraard rekening mee dat het evenement uitgesteld of geannuleerd zou kunnen worden, ik accepteer dit en vertrouw erop dat de voorbereiding ernaartoe al een leuk process gaat worden. Hoe vaak is het niet zo dat de weg naar een doel misschien nog wel waardevoller en leuker was dan het bereiken van het doel zelf?
Mooi voorbeeld: afgelopen zaterdag ben ik met een vriend naar Friesland gefietst om kilometers te maken, dit werd uiteindelijk een kort weekendje met de de twee families in het eerste lenteweekend van 2021. Het was heerlijk en het zou heel goed kunnen dat de stip op de horizon ons daar samen heeft gebracht.
Deze covid-situatie heeft me er nog meer van bewust gemaakt dat je nog steeds leuke ervaringen kunt hebben, alleen moet je ze wel vaker zelf organiseren en creëren. Het lijkt wel of ik vóór covid meer bezig was om mezelf te beschermen door goed te prioriteren, er kwamen altijd dingen op me af. De challenge was om gezond te blijven en de dingen die je deed wel goed te doen en in the moment te zijn en blijven. Vandaag de dag is het anders. Een leuke ervaring zul je vaak dan toch echt zelf moeten organiseren, bijvoorbeeld, restaurants zijn dicht en eten kan dus niet meer spontaan. Toch kan de voldoening na een beetje planning - ondanks het meestal veel kleinere gezelschap - soms zelfs groter zijn. Ik hoop dat ik deze ervaring mee ga nemen, ook als we weer teruggaan naar normaal.
Ik heb genoten van jouw uiteenzetting van al de 'beginnen' die je gemaakt hebt en met name de wending richting de opportuniteit/het positieve. Uit jouw woorden krijg ik de indruk dat er heel veel snelheid in je leven zit en dat je in control bent, het klinkt heel gaaf!
Op een gegeven moment ben je ook wel klaar met afspreken in een bos
Zelf zit ik in een positieve flow op dit moment, althans stukken beter dan begin januari, dit komt ook zeker door het mooie weer en het voorjaar dat in aantocht is. Er zijn nog een paar andere dingen die me daar gebracht hebben: we hebben twee nieuwe extra oppassen gevonden tijden de schoolsluiting. Twee creatieve studenten die ons uitstekend geholpen hebben tijdens de lockdown en zowel ons als de kinderen heel blij maakten/maken. Ze voelen beiden ons en de kinderen heel erg goed aan en ze zijn proactief, maar ook weer heel verschillend. Deze andere soort aandacht heeft de kinderen plezier, vertrouwen en wat spontaniteit gegeven. We hebben besloten om helemaal te stoppen met de BSO en met hen door te gaan. Het feit dat ze beiden op minder dan 300 meter afstand wonen, geeft ons hopelijk binnenkort ook extra ruimte om bijvoorbeeld eens wat vaker samen uit te gaan.
Mijn vader van tachtig jaar is vorige week gevaccineerd, het vaccineren gebeurt dus echt. Toen ik dit nieuws met mijn dochter deelde, reageerde zij zo opgewonden: “Echt!”. Haar blijdschap en de twinkeling in haar ogen maakte mij heel gelukkig op dat moment. Dit maakt het afspreken met hem wat gemakkelijker, op een gegeven moment ben je ook wel klaar met afspreken in een bos. Niet dat ik me zorgen maak om de gezondheid van mijn vader, maar hij is wel heel voorzichtig tot dusver.
Mijn focus van dit moment zorgt ervoor dat ik wat minder kranten lees en dus ook wat minder negatief ben over de wereld. Er staat ons ongetwijfeld veel te wachten, maar op dit moment kan ik daar niet zoveel aan veranderen. Dat neemt niet weg dat ik wel de ambitie heb om mijn horizon te verbreden nu de kinderen weer wat zelfstandiger worden. Ik zou me graag wat maatschappelijk willen verbreden en iets toevoegen op dit vlak. Ik deel je zorgen over ongelijkheid volledig en vindt het schrijnend hoe covid dat nog meer op de oppervlakte brengt. Ik ga het hier bij laten en ik spreek de ambitie uit dat ik je de volgende keer sneller ga terugschrijven. Een leuk en spontaan schaatsweekendje en wat crisis op het werk gooiden mijn planning een beetje door de war.
Groetjes,
Jasper
