Met veel plezier heb ik je filmpje bekeken en beluisterd. Ik hoor de tonen van de contrabas op een heel nieuwe, verrassende manier. En de beelden, de foto’s, vind ik ook heel bijzonder. Ik werd er blij van, en er ook poëtisch door geraakt. Ook van de stemmen. Goed dat je lesgeeft – dat is naast eigen werk een mooie, nuttige en veilige manier om je geld te verdienen, is mijn ervaring ook.
Ik werd er blij van, en er ook poëtisch door geraakt
Penningen maken is een erg ouderwetse tak van beeldhouwen. Ik had er echter direct plezier in en ben er vrij lang mee doorgegaan, ook in opdracht. Ja, schrijven op blanco papier is lastig. Vroeger hadden we postpapier met een gelinieerd onderlegvel… Een oud-leerlinge heeft jarenlang mijn huisstijl verzorgd, daar is deze pen, en ook de envelop een overblijfsel van.
Als ik zo’n vriendin tegenkom, zal ik je waarschuwen. Jarenlang heb ik gefantaseerd over een bescheiden landgoed aan de Vecht, met tuin, atelier, galerie, muziekkamer en plenty logeerruimte. Nooit die rijke man gevonden bij wie ik dan tevens mijn vrijheid zou kunnen behouden… want mijn generatie mannen had liever een toegewijde femme d’artiste dan een zelfstandige vakvrouw. Van mijn vader kreeg ik mee dat meisjes ook moesten doorleren (schoolmeester!). En zelf de kost verdienen
Nooit die rijke man gevonden bij wie ik dan tevens mijn vrijheid zou kunnen behouden….
Het met de hand schrijven is geen verplichting hoor. Ga gerust weer typen als je je daar beter bij voelt. Het verhaal moet blijven stromen – voor mij is dat ook een dilemma – met de pen schrijven is de keuze voor de vorm. Wat de inhoud betreft is onze opdracht weliswaar brieven te schrijven in deze korte periode van rust, over hoe verder in de toekomst. Ik merk dat de rust alweer aan het verdwijnen is. Wellicht zullen er dingen echt veranderen – dat mag ik ook hopen. Wat denk jij, Caspar, als jongere? Mijn idee is dat de meeste mensen zo snel mogelijk hun oude ritme zullen oppakken – noodgedwongen. De verschuivingen die zullen ontstaan doordat instituten en bedrijven zijn omgevallen, laten een chaos na waarin mensen opnieuw hun weg moeten zien te vinden. De uitspraken dat deze crisis kansen biedt op allerlei utopische perspectieven – vergroening, minder uitstoot, meer ‘klimaat’, minder evenementen (die onnodige flauwekul!) en zo nog meer, dat zal best. Maar er is ook kans op sociale onrust wegens financiële ellende voor veel mensen, op meer Europese crises, hoewel Europa natuurlijk moet en zal blijven. Absoluut. Daar twijfel ik niet aan.
Voor kunstenaars is het altijd zo geweest dat ze zelf moeten zoeken naar een podium, een werkplek, een markt, al of niet met een rijke partner. Met ups en downs. Met passie en geloof in eigen levensopdracht. Wat mij betreft: mijn kracht heb ik altijd kunnen putten uit de kunst. Die universele bron van schoonheid in allerlei vormen. Maar evenzeer uit de liefde. Je kunt niet altijd van tevoren weten hoe je leven zal verlopen. Maar wel je werk doen, en er het beste van hopen. Vaak komt er uit een onverwachte hoek nieuwe inspiratie…
Dat is een mooie eindzin.
Hartelijke groet,
Fien
