Hoewel ik niet meer van je weet dan je naam, adres en werk, ben ik blij met dit initiatief en met jou als penvriendin. Als dit jaar van gedoe en thuisblijven me iets geleerd heeft, is het dat ik contact met nieuwe mensen meer nodig heb dan ik ooit dacht. Het voelt onwederkerig om zo over mezelf uit te varen, maar ik sta het me toe omdat ik degene ben die deze wisseling begint. Ik ben nu nog de enige stem in dit gesprek en ik moet tenslotte íéts.
Er zit een vrijheid in het praten met een vreemde, in die bijzondere situatie waarin we voor de ander niet meer zijn dan hoe we eruitzien en wat we zeggen.
Kennelijk geeft contact maken met onbekenden ons iets anders – hier ga ik ervan uit dat voor jou hetzelfde geldt, waarom zou je anders meedoen aan Schrijven naar de toekomst – dan wat vrienden, een geliefde, ouders, kinderen, kleinkinderen of buren geven kunnen. Er zit een vrijheid in het praten met een vreemde, in die bijzondere situatie waarin we voor de ander niet meer zijn dan hoe we eruitzien en wat we zeggen. Er is nog veel ruimte om de ander te idealiseren (als dat je aanleg is), om te leunen op de positieve dingen die hij of zij laat zien. Of je de ander daarmee recht doet vind ik niet zo heel belangrijk, het gevoel op zich is hartstikke fijn.
Misschien is dit vreemd, maar ik kan me vaak vrijer en opener voelen in een gesprek met een onbekende. Ik heb overwogen je over mijn gezin te vertellen, over mijn werk en leven, omdat mensen dat doen als ze elkaar leren kennen. Een briefing, zodat je zou weten met wie je te maken hebt, maar terwijl ik dit zit te tikken, besluit ik dat juist niet te doen. Het lijkt me fijn om mijn alledag niet in deze wisseling te betrekken als daartoe geen aanleiding is; zo hoop ik ons contact zo lang mogelijk nieuw te houden. Ik denk ook dat deze brieven dan meer als van mezelf zullen voelen, als privé en apart staand van het normale leven, zoals volgens mij bij een penvriendschap hoort. Natuurlijk sla ik hierin over dat delen van deze brieven voor anderen te lezen zullen zijn, maar goed schrijven doe je alleen als je geen rekening houdt met het publiek.
Een vriendin vertelde me dat aan de praat raken met nieuwe mensen voor haar te vergelijken is met beginnende verliefdheid, en ik vind dat ze gelijk heeft.
Een vriendin vertelde me dat aan de praat raken met nieuwe mensen voor haar te vergelijken is met beginnende verliefdheid, en ik vind dat ze gelijk heeft. In beide gevallen staat er iets op het spel, wordt er een vorm van contact verlangd die niet zeker haalbaar is. Lukt het en laat de ander je toe, dan word je allebei een paar gram lichter; een kleine maar heel voelbare kier ontstaat tussen je schoenzolen en de vloer, wordt wijder met elk woord dat doel treft, elke glimlach die de ander spiegelt.
Ik mis het café meer dan alle andere vrijheden die we tijdelijk verloren.
Ik mis het café meer dan alle andere vrijheden die we tijdelijk verloren. Een woonkamer van iedereen, een feestje waar je nooit te vroeg of te laat komt en waar je weer vertrekken kunt wanneer je maar wilt. Mensen ontmoeten op een neutrale warme plek, zonder daarbij de overvloed aan informatie die een partner, hond, voortuin of bloemig bankstel ongevraagd aanlevert. Voor mij, en dat heeft deze coronatijd ook goed duidelijk gemaakt, is de horeca onmisbaar cultureel erfgoed.
Ergens hoop ik dat er één moment komt waarop alle cafés en restaurants weer zonder beperking open mogen. De vrijheid die we altijd voor lief namen zal ons dan als bijna vervreemdend weids overvallen. Natuurlijk gaat dat niet gebeuren, alles zal gefaseerd gaan, misschien zelfs met tijdelijke en plaatselijke herbeperkingen, maar een mens mag/moet tenslotte dromen.
In deze wisseling is het geloof ik de bedoeling – maar gebruiksaanwijzingen lees ik slecht áls ik ze al lees – dat we oog houden op een moment zeven jaar in de toekomst, op de dag dat de tijdcapsule met onze brieven opengaat. Ik denk nooit meer dan drie maanden vooruit, dus dat gaat ingewikkeld voor me worden.
Ik zie uit naar je brief, ben benieuwd naar je toon en wensen voor deze wisseling. Wat mij betreft: laten we open zijn tegen elkaar en zo ruim mogelijk baan maken voor de penvriendschap, hier op papier.
Liefs,
Ignas
