Nu ik al maandenlang thuis in Limburg vertoef, noodgedwongen, vind ik het een prachtig idee om ons aan elkaar te koppelen, wat toch ook een soort First Dates (dat tv-programma is een guilty pleasure van me) gevoel geeft.
Heb trouwens meteen even op Youtube een filmpje bekeken van een kort interview van jou, om alvast enigszins een beeld te krijgen van jouw professie. En het was goed te zien hoe gedreven je bent, en hoezeer je zaken als motivatie, inspiratie en teamgeest van wezenlijk belang vindt. Ik hoop dat we lekker diepgravende zaken kunnen uitwisselen, passend bij deze periode, en die van de toekomst, maar ik richt me eerst tot jou met een soort intro, zodat je weet van mijn achtergrond.
Heerlijk als ik denk aan al die opera-avonden, verrassende ontmoetingen en soms beetje decadente geneugtes
Zelf ben ik altijd heel erg in kunst en muziek geïnteresseerd geweest. Godzijdank hebben mijn ouders dat ook enorm gestimuleerd. Mijn vader, directeur van een grote firma met zo’n honderd man personeel, was ook een echte kunstliefhebber en zong graag. Al vroeg was ik dol op tekenen, piano spelen, en had op het gymnasium het typische a-pakket, met veel talen, geschiedenis en zelfs tekenen als eindexamenvak. Omdat mijn ouders ons vaak meenamen naar musea, galeries en concerten groeide de culturele interesse. Dus toen ik tijdens mijn studie kunstgeschiedenis voor een privéverzamelaar, die ik in Wenen had leren kennen, door Europa reisde, was dat een ultieme leerschool om te ontdekken hoe kunst het leven verrijkt en verdiept, plus natuurlijk ook ons ploeteren heel aangenaam kan maken. Heerlijk als ik denk aan al die opera-avonden, verrassende ontmoetingen en soms beetje decadente geneugtes.
Door de contacten en het netwerk van die avontuurlijke periode ben ik in de jaren negentig bij een kunstmuseum beland, waar ik me altijd heb beziggehouden met het bedenken en uitvoeren van tentoonstellingen, liefst zo breed mogelijk, soms ook vreemde onderwerpen niet schuwend, en fan van zogenaamde cross-overs, de verbinding van beeldende kunst met muziek of dans bijvoorbeeld.
Je kunt je voorstellen dat het leven voor mij nu plots, sinds maart, een andere wending heeft genomen: in plaats van een reis naar San Francisco voor een conferentie, een trip met sponsoren naar Wenen, lezingen, rondleidingen, avondjes in de schouwburg of opera, nu dus even een pas op de plaats.
Vroeger was ik verlegen, heel bedeesd, zei men
Maar, ik moet zeggen dat ik me eigenlijk best happy voel in Limburg: ik heb naast het appartement in Amsterdam mijn huis in Limburg altijd gezien als een oase van rust en bezinning, daar staat ook mijn vleugel, zijn mijn boeken, heb ik ook een andere vriendenkring en ben ik trouwens ook bezig met lokale, vernieuwende kunstprojecten.
Dus om voor een tijd het hectische, enerverende, maar ook veel energie gevende leven in Amsterdam op te moeten geven valt niet als een zware straf hoor. Wellicht heeft het ook te maken met die twee kanten van mijn persoon: vroeger was ik verlegen, heel bedeesd, zei men, en het liefst zat ik met een vriendje samen in de (toen zeker naughty) Panorama te bladeren, of in de zandbak ingenieuze bouwwerken te maken, of was ik urenlang met lego in de weer. Mede door de muziek, waardoor we (mijn zus en ik) als tiener geregeld moesten optreden, zelfs in een grote schouwburg, werd het jezelf presenteren in het openbaar steeds vanzelfsprekender. Iets waar jij natuurlijk als geen ander in kan trainen en bedreven bent.
Ben erg nieuwsgierig hoe jij in je huidige werk bent beland. En of je ook kunst- en cultuurliefhebber bent, in de breedste zin van het woord. Graag zou ik ook willen sparren hoe jij de onzekere toekomst ziet, en wellicht nog concreter, wat de belangrijkste toekomstige thema’s zullen zijn. Ik voel bij veel vrienden een snakken naar contact, delen van dagelijkse beslommeringen en intieme zaken, persoonlijke gesprekken en ontboezemingen. Kortom: de menselijke maat. Juist nu met een veel kleinere radius word je veel meer dan ooit op jezelf teruggeworpen.
Hoop binnenkort van je te horen, en nogmaals, dit is vooral bedoeld als een soort inleiding: kijk erg uit naar onze verdere correspondentie, dus wacht met spanning af.
Met hartelijke groet,
Max
