Het is best spannend om een niet zakelijke brief te schrijven aan iemand die ik niet ken uit een compleet andere wereld. Eigenlijk vind ik het best gênant dat ik nog nooit van je gehoord had, temeer omdat je in één van de favoriete films van mijn zoon Kees speelde. Ik vraag me ook af wat ons geschikt brievenschrijfduo maakt, waarom heeft Schrijven naar de Toekomst ons bij elkaar gebracht? Het lijkt me super leuk om dat uit te gaan vinden.
Voor we beginnen, misschien even heel kort over wie ik ben en wat ik doe. Zoals je weet, woon ik in Amsterdam Oud-West. Ik ben 43 jaar oud, getrouwd, dochter (7) en zoon (6) en werk voor FedEx in een leidinggevende, internationale functie.
COVID-19 maakt ons leven een stuk intensiever, zowel thuis als op het werk. Mijn vrouw werkt ook full time in een leidinggevende functie voor een international bedrijf. We houden samen het huishouden draaiende en proberen het allemaal goed te verdelen.
We zitten nu in de eerste week van het nieuwe jaar en ik moet zeggen dat het allemaal iets anders voelt dan voorgaande jaren. Ik heb mijn goede voornemens, maar neem ze met een korreltje zout. We zijn inmiddels zo gewend aan verandering en aanpassing dat je al een beetje incalculeert dat het anders kan lopen. De lockdown net voor de kerst kwam bij ons hard aan. Zo aan het einde van het jaar zat ik er al redelijk doorheen en de gedachte aan het wederom jongleren tussen werk en homeschooling viel me zwaar.
Tegelijkertijd besef ik ook heel goed dat wij heel erg bevoorrecht zijn met vaste banen bij bedrijven die niet heel grote impact ondervinden van covid-19. Er zijn heel veel mensen die op dit moment in grote onzekerheid leven en nu al grote consequenties ondervinden, ik hoop dat jij niet één van hen bent.
Covid-19 heeft ons als gezin ook dichter bij elkaar gebracht, we hebben het wel gezellig met zijn viertjes
De kerstperiode is erg rustig verlopen, we hebben een paar gezinnen gezien en zijn de hele periode thuisgebleven. Ik heb daar nauwelijks problemen mee gehad, ik vond het wel lekker en wilde toch graag goed uitgerust zijn. Inmiddels zijn de eerste dagen voorbij en het feit dat het werk wat minder paniekerig is dan in maart en april, maakt het allemaal wat beter te behappen.
2020 was door covid-19 een bijzonder jaar waar ik op mijn tenen heb moeten lopen, elke keer snel moest omschakelen, zowel privé als op het werk, veel geleerd heb, veel heb moeten anticiperen en accepteren, nauwelijks gereisd hebt. Hiervoor was ik minimaal om de week op pad voor werk, door covid-19 heb ik geleerd hoeveel ik kan genieten van wachten, bijvoorbeeld op een vliegtuig of totdat je aangekomen bent op je bestemming. Dit geeft je de gelegenheid om iets te lezen zonder afleiding, gewoon voor je uit te staren, om even niet te hoeven praten of om juist een gesprek aan te gaan met een wildvreemde. Misschien is die spontaniteit wel hetgeen dat ik het meest mis, er wordt veel meer gepland in deze dagen.
Het vele thuis zijn heeft ons ook geïnspireerd om de laatste projectjes in ons huis op te pakken. We wonen immers bijna zes jaar in ons huis... Een andere leuke ontwikkeling is dat het contact met de buren en de buurt een stuk intensiever is geworden, ik vind dat nu ook veel belangrijker dan voorheen. Verder heeft covid-19 ons als gezin ook dichter bij elkaar gebracht, we hebben het wel gezellig met zijn viertjes. Het heeft mij ook nog beter doen beseffen hoe belangrijk ik dit vind.
Zou ik weer zomaar een dampende kroeg binnenlopen zonder mondkapje?
Op dit moment ben ik nog niet zo bezig met het leven na covid-19. Mijn team zit op meerdere locaties in Europa, ik kan niet wachten om ze weer face-to-face te ontmoeten. Toch verwacht ik dat wij minder gaan reizen, we hebben afgelopen jaar geleerd dat we prima samenwerken via Teams en Zoom. Het afgelopen jaar zijn bepaalde trends in een stroomversnelling gekomen, zoals eCommerce of de toepassing van big data.
Over de toekomst heb ik niet zo’n helder beeld. Het is moeilijk voor te stellen dat we gewoon weer teruggaan naar ons 2019 gedrag. Zou ik weer zomaar een dampende kroeg binnenlopen zonder mondkapje? Zouden we allemaal ons vlieggedrag aanpassen? Doordat mijn vrouw en ik veel reisden voor werk, hadden wij privé al geen grote behoefte aan verre reizen. We brachten de meeste vakantietijd sowieso al door in Friesland, covid-19 bracht hier geen verandering.
Waar ik me op dit moment zorgen over maak is de geopolitieke wereldorde. Vooral na de val van de Berlijnse muur leek de wereld zoveel opener en vooruitstrevender te zijn geworden. Nu zie je dat een aantal van deze verworvenheden weer teruggedraaid zijn in de afgelopen jaren, enerzijds door markant leiderschap en anderzijds om de verliezers van de globalisatie te beschermen. Hierdoor kan me ik goed voorstellen dat we in 2027 meer lokaal georiënteerd zullen zijn dan in 2019. Hier wil ik het bij laten voor deze brief.
Ik ben erg benieuwd hoe jij het afgelopen jaar hebt ervaren, hoe jij de toekomst voor je ziet, waar je naar uitkijkt en eventueel zorgen over maakt.
Groetjes,
Jasper
