je brief is helemaal ondergesneeuwd!! Vanochtend sneeuwde het trouwens echt. Wat zonde, ik heb je zoveel te vertellen, maar dan krijg je nooit een brief.
Eerst had ik dus corona en helemaal geen fut. Daar kwam bij dat ik al in 2021 had besloten dat ik op 1/1/2024 aan mijn boek zou beginnen. Het boek had als werktitel ‘Mijn moeder, onder andere.’ Ik ben inderdaad op 1 januari begonnen. Wat een geworstel!
De werktitel is nu ‘Mijn moeder en ik, het verslag van een symbiose.’ Misschien snap je er iets van.
En dan was de wilskracht op (weet een heel mooi gedicht over wilskracht van Judith Herzberg, de oma van mijn kinderen).
Oudste zoon, 43, woont in Barcelona, dochter, 41, met kleindochter van 11 wonen in Portugal en jongste zoon van 29 woont in New Orleans, USA.
Op 23/2 ga ik naar Portugal voor een maand, naar mijn dochter en van 28/3-5/4 komen al mijn kinderen en hun partners naar Madeira, waar ik een gigantische villa met zwembad heb gehuurd. Ik ga dus niet nog een extra vel erbij pakken, want dan krijg je deze brief nooit. En dan zou je misschien gaan denken dat ik je niet leuk genoeg vind. Dat zou ik in jouw plaats ook wel gedacht kunnen hebben. We moeten dus allebei nog 1 brief schrijven voor ik weg ga en dan kan ik je gewoon uit Santa Clara schrijven.
Ik ben wel een beetje te veel alleen de laatste tijd, maar dat hoort ook bij schrijven. Ik hoop dat jij er niet zo lang over doet als ik. Ik sluit nog een boekje bij van een vriendin, vanwege jouw papierliefde.
Dag dag, pas goed op je zelf,
liefs van Imerke
